Edvard Munch zawsze w cenie

Z każdej strony dopadają nas ponure wizje globalnego kryzysu finansowego, a tu wśród nowinek ze świata słyszymy, że obraz Wampir Edvarda Muncha został zakupiony na aukcji w Nowym Jorku za zawrotną kwotę 38 mln dolarów – jak to tłumaczyć? Jeszcze niedawno pokaźne kwoty wydawane na dzieła sztuki były dowodem dobrobytu pewnych warstw społecznych, teraz zjawisko to tłumaczy się właśnie kryzysem i tym, że nie złoto, diamenty czy akcje są bezpieczną lokatą, a sztuka...

Obrazy wspomnianego norweskiego malarza i grafika Edvarda Muncha (1863-1944) zawsze wzbudzały zainteresowanie. W młodości zetknął się on bezpośrednio ze śmiercią bliskich, w późniejszych latach cierpiał na zaburzenia psychiczne i alkoholizm – wszystko to odcisnęło piętno na jego mrocznej twórczości, odwołującej się do obsesji samotności, alienacji, lęku przed chorobą i śmiercią. Artystycznie inspirował go francuski postimpresjonizm i symbolizm oraz niemiecka bohema. Mieszkał w Niemczech, Francji, we Włoszech, pod koniec życia wrócił do Norwegii. Jego obrazy, oprócz symboli, niosą dużą dawkę ekspresji, dlatego Munch należy do najwybitniejszych ekspresjonistów, na którym wzorowali się między innymi Stanisław Przybyszewski, Wojciech Weiss. Posługiwał się płynną kreską, mocnym konturem, kontrastem i dominacją ciemnych barw. Najsłynniejszy jego obraz „Krzyk” to czysta ekspresja - obserwując człowieka na moście niemalże słyszymy jego krzyk rozpaczy, przerażenia światem, przejmujący i budzący w nas zgrozę. Również Madonna, Wampir, Dziewczęta na moście, Pocałunek i inne dzieła wywołują niepokój, stawiają pytania. Może dlatego twórczość Muncha jest nadal tak ekscytująca, pada łupem złodziei (słynna kradzież z 2004 roku), jest wysoko licytowana, w edukacji stanowi ilustrację cech charakterystycznych dla ekspresjonizmu. Na pewno warto inwestować w obrazy Edwarda Muncha i ogólnie mówiąc sztukę, nawet tę mniej uznaną, bo nigdy nie wiadomo, jakie będą gusta i mody odbiorców za lat kilka.

[GrW]