Historia brzydoty

Umberto Eco, Historia brzydoty, 2007. Książka z zakresu estetyki z bogatym materiałem ilustracyjnym wybitnego pisarza i filozofa. To nie beletrystyka, ale łatwo się ją czyta, wciąga jak dobra powieść - z wielu powodów. Przede wszystkim temat: z jednej strony odrażający (wszelkie przejawy tego co brzydkie, zniekształcone, podłe, słabe, nieczyste, obsceniczne), a z drugiej – fascynujący, gdyż ludzi paradoksalnie pociąga to, co wzbudza lęk. Zadziwiające jest, jak często obrzydzeniu towarzyszy współczucie, a strach idzie w parze z miłością.

Drugim atutem tej książki jest lekki, potoczysty styl Umberto Eco, który po raz kolejny okazał się erudytą świetnie obeznanym z omawianym zagadnieniem. Przytoczył fragmenty wielu tekstów opisujących brzydotę natury i brzydotę ducha, sięgając aż do starożytności. Wzbogacił teksty niezwykłym materiałem ikonograficznym, gdyż wbrew pozorom brzydota nie mniej intrygowała artystów niż klasyczne piękno. Historia brzydoty nawiązuje do poprzedniej książki Umberto Eco, Historia piękna. Obie pozycje warto przeczytać, lektura dla każdego.

Grw